ΠΑΝΔΗΜΙΚΗ ΠΟΛΩΣΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ

 

 

Στην αρχή είναι η συνεχής και εντεινόμενη ενημέρωση, μετά οι εξαγγελίες, οι συναντήσεις, οι φιλοφρονήσεις. Μετά οι κόντρες, οι κατηγορίες, οι συγκρούσεις. Εντάξει, ίσως όχι με ακριβώς αυτή τη σειρά, μικρή σημασία έχει.

Έρχονται εκλογές πάντως. Το καταλάβαμε.

Κάθε προεκλογική περίοδος, με ελάχιστες αποκλίσεις, έχει κάποια σταθερά, “compact” χαρακτηριστικά και ευλόγως οδηγεί σε ομοιάζοντα εκλογικά αποτελέσματα.

Κυρίαρχο χαρακτηριστικό η «πανδημική» πόλωση και η παραπολιτική αντί του ουσιαστικού συνδικαλιστικού διαλόγου και της επιχειρηματολογίας επί θέσεων, προτάσεων και πεπραγμένων.

Τί εννοώ. Δώστε λίγο χρόνο και υπομονή και διαβάστε ένα παράδειγμα.

«Ναι, ναι, α μπράβο, ύστερα ακούς μόλις είπανε, είπανε κοιτάξτε αυτοί ότι, ότι, ότι όχι δε θέλαμε για να γίνει το παιχνίδι, ε και μεις ύστερα είπαμε ντάξει θέλουμε εεε, δε θέλουμε και μεις και αυτοί ύστερα, μετά εμείς αφού είπαμε, είπαμε ναι αυτό θέλουμε, είπαν… δε θέλουμε και εμείς το αλλάξαμε και λέμε εντάξει λέμε ούτε και μεις θέλουμε και μετά είπανε αυτοί πάλι ότι ξέρετε εμείς θέλουμε να γίνει, μνενεμ … εμείς μετά δε δεχτήκαμε, μετά από όλα αυτά και είπαμε, να, να γίνει μετά το παιχνίδι όποτε το κάνει, το ορίσει η ΕΠΑΕ. Αυτό ακριβώς. Τίποτα άλλο».

Αν αναρωτιέστε τι σχέση έχουν οι επικές δηλώσεις από 2006 του τότε αντιπροέδρου ΠΑΕ -υποθέτω η κατηγορία για ποδοσφαιροποίηση της τρομερά υψηλού επιπέδου (sic) προεκλογικής κουβέντας παραμονεύει-, λίγη υπομονή ακόμα, θα βάλω αντί «παιχνίδι» «άρθρο 51» (για χάρη του παραδείγματος και μόνο αφού ταιριάζει οποιοδήποτε θέμα απασχολεί τον Κλάδο μας) και αντί «ΕΠΑΕ» το όνομα όποιας κυρίαρχης στη Διοίκηση παράταξης θέλετε.

Πάμε να δούμε πώς διαβάζεται τώρα.

 

«Ναι, ναι, α μπράβο, ύστερα ακούς μόλις είπανε, είπανε κοιτάξτε αυτοί ότι, ότι, ότι όχι δε θέλαμε για να γίνει το ΑΡΘΡΟ 51, ε και μεις ύστερα είπαμε ντάξει θέλουμε εεε, δε θέλουμε και μεις και αυτοί ύστερα, μετά εμείς αφού είπαμε, είπαμε ναι αυτό θέλουμε, είπαν… δε θέλουμε και εμείς το αλλάξαμε και λέμε εντάξει λέμε ούτε και μεις θέλουμε και μετά είπανε αυτοί πάλι ότι ξέρετε εμείς θέλουμε να γίνει, μνενεμ … εμείς μετά δε δεχτήκαμε, μετά από όλα αυτά και είπαμε, να, να γίνει μετά το ΑΡΘΡΟ 51 όποτε το κάνει, το ορίσει η «ΟΝΟΜΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ». Αυτό ακριβώς. Τίποτα άλλο».

Κατάλαβε κανείς κάτι;

 

ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ. ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.

Είναι ακριβώς αυτή η «ηχορύπανση», η «βαβούρα» από προσωπικούς διαξιφισμούς και αλληλοκατηγορίες που δεν αφήνει να βγουν ασφαλή συμπεράσματα και να καταλάβεις τί στο καλό έγινε τόσα χρόνια σε θέματα που απασχολούν τον Κλάδο μας, τον μαχόμενο Δικαστικό Επιμελητή.

 

Συνάδελφοι, η κοινή λογική δείχνει πως ως βασική στρατηγική των παρατάξεων και των προσώπων που συμμετείχαν και εξακολουθούν να συμμετέχουν ως ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΙ στη Διοίκηση του Συλλόγου και της Ομοσπονδίας, ανεξάρτητα σε ποια παράταξη ήταν τότε και πού είναι τώρα, θα επιλεγεί και πάλι η πόλωση που μας οδηγεί να στρέφουμε την προσοχή μας περισσότερο στην παρακολούθηση των συγκρούσεων (δυστυχώς και σε προσωπικό επίπεδο) και λιγότερο στην ψύχραιμη, ρεαλιστική αποτίμηση των θετικών ή αρνητικών πεπραγμένων της εκάστοτε Διοίκησης, των πεπραγμένων των προσώπων που συμμετείχαν σε αυτή και κυρίως στην αποτίμηση θέσεων, προτάσεων και του τρόπου υλοποίησής τους.

Καταλήγει η στρατηγική αυτή, να αδικεί ακόμα και τα άξια και ικανά πρόσωπα που υπάρχουν στις παρατάξεις αυτές, άλλωστε δεν είμαι αυτός (και φρονώ κανείς από τη νέα παράταξη Συνάδελφος – Ισχύς Δικαστικών Επιμελητών) που θα πει πως δεν υπάρχουν σε όλες τις παρατάξεις πρόσωπα ικανά και άξια ή πως όλα γίνονται δολίως ή λάθος. Λέω όμως πως υπάρχει μια στασιμότητα και μια αβελτηρία και χρειάζεται μία αλλαγή, μία ουσιαστική ανανέωση και κυρίως συναινέσεις και συναδελφική ομοψυχία για να αντιμετωπιστεί η λαίλαπα που κατασπαράζει τα γραφεία και την επαγγελματική μας ύλη. Σοφόν το σαφές.

Καλωσορίζω λοιπόν τη νέα συνδικαλιστική παράταξη Συνάδελφος – Ισχύς Δικαστικών Επιμελητών με την πεποίθηση πως θα λειτουργήσει στη βάση αρχών και αξιών, με αξιοπρέπεια, πολιτικό – συνδικαλιστικό – συναδελφικό ήθος, χωρίς μηδενιστικές προσεγγίσεις, αφορισμούς, προκαταλήψεις και αποκλεισμούς, στη βάση ενός υγιούς δημιουργικού διαλόγου και επιχειρηματολογίας, με κατάθεση θέσεων και προτάσεων για τα θέματα που απασχολούν τον κάθε έναν από εμάς.

Αυτό έχει ανάγκη ο Κλάδος μας, αυτό επιτάσσουν οι δύσκολοι καιροί, καθαρά πρόσωπα, καθαρές προτάσεις, καθαρές κουβέντες.

Για αυτό λοιπόν, ας διαβάσουμε και ας ακούσουμε τις θέσεις και προτάσεις της νέας αυτής παράταξης Συνάδελφος – Ισχύς Δικαστικών Επιμελητών, όπως και όλων των παρατάξεων (επιβάλλεται), αντί των αλληλοκατηγοριών και των συγκρούσεων. Μετά αποφασίζουμε πίσω από το παραβάν ο καθένας μας τί είναι καλύτερο για τον κλάδο. Λέω εγώ τώρα.

«Τρέλα είναι να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και κάθε φορά να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα»

 

Φράση που πρωτογράφτηκε το 1983 στο βιβλίο Sudden Death της Rita Mae Brown- και λανθασμένα αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Γρηγόρης Σεφέρος